Hastanelerde Kaynak Yönetimi Neden Beklenen Etkiyi Yaratmıyor?

Bir hastanede kaynak denildiğinde akla genelde bütçe gelir. Oysa hastanelerin en kritik kaynakları; zaman, insan gücü, mekân ve kapasitedir. Ve bu kaynaklar çoğu zaman fark edilmeden tükenir.

Gün içinde boş kalan randevu saatleri, gereğinden uzun süren muayeneler ya da aynı işlemin farklı birimlerde tekrar edilmesi, yalnızca küçük aksaklıklar gibi görülür. Ancak bu “küçük” durumlar bir araya geldiğinde ciddi bir kayba dönüşür.

Bir muayene odasının boş kalması sadece bir oda kaybı değildir. Bir hekimin zamanının idari işlerle bölünmesi sadece iş yükü değildir. Bir cihazın atıl kalması sadece planlama sorunu değildir.

Bunların tamamı ölçülebilir ve yönetilebilir kaynak kayıplarıdır.

Asıl sorun, bu kayıpların çoğunun raporlara yansımamasıdır. Kriz yaratmazlar, acil alarm vermezler. Bu yüzden de uzun süre görünmez kalırlar. Ta ki kapasite yetmez hale gelene, personel yorulana ya da hasta memnuniyeti düşene kadar.

Birçok kurum çözümü yeni kaynak eklemekte arar: yeni personel, yeni alanlar, yeni yatırımlar… Oysa çoğu zaman ihtiyaç duyulan şey, mevcut kaynakların nerede ve nasıl kullanıldığını net biçimde görebilmektir.

Gerçek verimlilik; daha fazlasına sahip olmakla değil, eldekinin nerede kaybolduğunu fark etmekle başlar. Hastaneler için sürdürülebilir güç de tam olarak burada ortaya çıkar.